'Ik ben door mijn buddyhond een ander mens geworden'

KNGF Geleidehonden

'Ik ben door mijn buddyhond een ander mens geworden'

Oud-marinier Erik (51) wordt vier keer uitgezonden naar oorlogsgebieden. Dan gaat het mis met hem: paniekaanvallen, straatvrees, een kort lontje. 'Met jarenlange therapie kreeg ik niet voor elkaar wat met mijn buddyhond wél lukte.'

Erik wordt als marinier uitgezonden naar oorlogsgebieden als Irak, Bosnië en Afghanistan. Tijdens uitzendingen is hij getuige van veel leed en geweld. Hij ontwikkelt daardoor een posttraumatische stressstoornis (PTSS). 'In het Korps Mariniers heerst een machocultuur. In plaats van te praten over je ervaringen, ga je gewoon door. Achteraf gezien pleegde ik roofbouw op mijn lichaam.'

Kort lontje

Pas als Erik lijfelijk ziek wordt, neemt hij de PTSS serieus. Ernstige darm- en leverontstekingen gaan gepaard met paniekaanvallen, straatvrees en een kort lontje. ‘Alles stortte in. Mensen vonden me arrogant en veeleisend. Altijd maar bot en kritisch. Ik besefte dat ik al heel lang niet meer wist wie ik was. Ik zocht hulp en ben in therapie gegaan.’

Triggers

Erik boekt vooruitgang, maar de klachten blijven hardnekkig. Hij vermijdt prikkels en blijft veel binnen. 'Even naar de winkel of een korte autorit: mijn vrouw of dochter moesten altijd mee. Er waren op straat te veel triggers. Bepaalde geluiden, mensen die te dichtbij kwamen. Ook nachtmerries waren een probleem. Mijn vrouw kon nooit normaal doorslapen.'

Ander mens

Het leven van Erik verandert pas als hij een buddyhond krijgt. 'Ik heb Bonsaï nu twee jaar en ben door hem een ander mens geworden. Het grote verschil? Ik kan weer genieten van mijn leven. Ik heb weinig energie, maar Bonsaï bewaakt mijn grenzen. Hij trekt me letterlijk weg uit situaties. Of hij blijft me aanstaren totdat ik me aanpas. Daardoor heb ik aandacht voor wat echt belangrijk is: mijn gezin. Ik kan uren naar mijn kleindochter kijken terwijl ze zit te kleuren. Genieten van een bakkie thee met mijn vrouw en dochter. Dat geduld had ik vroeger niet.'

Nachtmerries

De PTSS is niet weg en Erik heeft nog steeds moeilijke dagen. Ook de nachtmerries verdwijnen niet, maar ze worden anders. Dat is volgens Erik volledig te danken aan Bonsaï. 'Voordat hij er was, begon mijn nachtmerrie middenin de oorlog. Nu start de droom vlak vóór vertrek. De nachtmerrie neemt geen bezit meer van me. Dat heb ik met jaren therapie niet voor elkaar gekregen. Bonsaï springt op mijn borst als ik een nachtmerrie heb. Hij brengt me weer terug naar het hier en nu. Ik vertrouw op hem en mijn vrouw ook. Die slaapt niet meer met één oog open.'

Meer informatie over buddyhond PTSS.

fotocredits: Ron Baltus

'Ik ben door mijn buddyhond een ander mens geworden' KNGF Geleidehonden

Wij streven naar een wereld waarin mensen met een fysieke of psychische beperking zelfstandiger kunnen deelnemen aan de maatschappij. Onze professioneel getrainde honden vergroten de zelfstandigheid, mobiliteit en kwaliteit van leven.